14 ŞUBAT KALBİN HAFIZASI....

​İnsanlık tarihi boyunca üzerine en çok şiir yazılan, uğruna savaşlar göze alınan ve ruhun en temel ihtiyacı olarak kabul edilen tek bir duygu vardır: Sevgi. 14 Şubat Sevgililer Günü, bu evrensel duygunun bir kutlaması olmanın ötesinde; birine "Seni görüyorum, seni duyuyorum ve hayatımdaki varlığına değer veriyorum," demenin sembolik bir hatırlatıcısıdır.... ​Modern dünyanın tüketim odaklı telaşı içinde, Sevgililer Günü bazen sadece hediyelere indirgenme riski taşır. Oysa sevgi, bir paket kağıdına sığmayacak kadar geniştir. Gerçek anlamıyla bu gün; paylaşılan bir kahkahanın, zor zamanlarda uzatılan bir elin ve sessizce kurulan o sarsılmaz bağın onurlandırılmasıdır. Sevgi, sadece romantik bir partnerle sınırlı kalmayan; nezaketi, sadakati ve emek vermeyi içeren bir yaşam biçimidir..... ​Sevmek, birine ayıracak "vaktiniz" olması değil, o kişiye "vakit yaratma" iradesidir. Bir ilişkiyi ayakta tutan şey büyük jestlerden ziyade, küçük anların birikimidir. 14 Şubat, bize bu küçük anların ne kadar kıymetli olduğunu hatırlatır. Kalbin hafızası, pahalı hediyeleri değil, içten gelen bir bakışı ve güven veren bir cümleyi saklar.... ​Bu özel günde, hayatınızdaki o özel kişiye sadece ne aldığınızı değil, ona neler hissettirdiğinizi de düşünün. Çünkü dünya ne kadar değişirse değişsin, insanın sığınabileceği en güvenli liman hala bir başkasının kalbidir. Sevgiyle kurulan her bağ, dünyayı biraz daha yaşanılır kılar..... 14 Şubat Sevgililer Günü, sadece takvimdeki kırmızı bir tarihten ibaret değil, gündelik hayatın hızı içinde bazen fısıltıya dönüşen "sevgi" kelimesinin sesini yükselttiği özel bir duraktır. ​14 Şubat Sevgililer Gününüz kutlu olsun, kalbiniz her zaman pusulanız olsun.....