Zaman, avucumuzun içinden kayıp giden kum taneleri gibi, ne kadar sıkı tutmaya çalışsak da bir şekilde eksiliyor. İnsan ruhu ise bu eksilmeye karşı hep bir direnç içinde. Belki de bu yüzden, geçtiğimiz her yolda bir iz bırakma, duyduğumuz her seste kendi yankımızı arama telaşındayız. Var olduğumuzu kanıtlama çabası, sadece bugüne ait değil; binlerce yıllık bir mirasın sessiz çığlığı gibi.     Gecelerde eski bir fotoğraf albümüne bakarken fark ettim ki biz insanlar unutulmaktan çok korkuyoruz, eğer ölümden sonrası varsa oraya gitmeden dünyaya kendimizden bir parça bırakmak istiyoruz. Hem de ilk yaratıldığımızdan beri. Konuya genel olarak göz atacak olursak ilk insanlar mağaralara resimler kazıdılar, firavunlar devasa mezarlar yaptırdılar, kurbanlar verdiler. Şuan bile dönemimizde insanlar binalar yaptırıp kendi isimlerini vermiyorlar mı? İnsanlar hep ölümsüzlük arayışındaydılar gördüğümüz gibi. Ölümden sonrada varlığı sürdürmeye çalıştılar, şimdi ise işler basitleşti. “Yapay zeka” bizim yerimize her şeyi belgeliyor, yedekliyor. Yapay zeka nedir anlatacak olursak, yapay zeka makinelerin insan benzeri düşünme, öğrenme, problem çözme ve karar verme yeteneklerini taklit etmesini sağlayan bir teknoloji alanıdır Yapay zekâ, temelleri 1950’lerde atılan; insan düşünme, öğrenme ve karar verme süreçlerini taklit etmeyi amaçlayan bir teknolojidir. Fikir olarak Alan Turing ile ortaya çıkmış, 1956’da yapılan Dartmouth Conference ile bilimsel bir alan hâline gelmiştir. Gelişen bilgisayar gücü ve büyük veri sayesinde özellikle 2010’lardan sonra günlük hayatta aktif olarak kullanılmaya başlanmıştır. Konumuza geri dönelim son zamanlarda herkes aynı soruyu sorar oldu. Yapay zeka işlerimizi elimizden mi alacak? Bende soruyorum çünkü resim bölümünde okuyorum. Yapay zeka artık resimde çiziyor, şarkıda yazıyor hemde çok güzel. Çoğu mesleği bazı insanlardan bile iyi yapıyor. Ama asıl soru şu değil, asıl soru yapay zeka bizi bizden daha iyi taklit etmeye başladığında bizden geriye ne kalacak? Böyle düşünerek korkmamıza gerek yok çünkü onu da bir insan kodladı. Ulaştığı bilgileri internete bir insan yükledi yani biz olmasak oda olmaz. Doğru kullanımda yapay zeka bir lütuf aslında bizim için onu işimizi yaptırmak yerine işimizi geliştirmek ve kolay bilgiye ulaşmak için kullanmalıyız. Zamanla düşünme tembelliği ve karar verme yeteneğini kullanmak gibi evrimlere yol açacak, ileriye gittiğimizi sanarken geri gitmeye başlayacağız. Onu kendimize yardımcı yapmalı, kullanma dozunu kaçırmamalıyız. Biraz konudan uzaklaştık ama işin aslı yapay zekanın asıl görevi bizi yok etmek değildir. “İnsan olmanın ne kadar lüks ve eşsiz olduğunu hatırlatmaktır.” Belki bir gün yok olup gider ama şunu unutmamalıyız. Biz insanlar yaratılmış en güzel canlıyız ve biz olmazsak oda olmaz. Ve son bir soruyla bitirmek istiyorum, üzerine biraz düşünelim. Ey insan bugün bir makinenin (yapay zeka) asla taklit edemeyeceği ne yaptın? Ecrin Yarluğaç